Dodatek mieszkaniowy, o którym mowa w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) przysługuje osobom mieszkającym w lokalach, do których mają tytuł prawny, oraz osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny jeśli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w przypadku gospodarstwa jednoosobowego i kwoty 125% najniższej emerytury w przypadku gospodarstwa wieloosobowego.
Obowiązuje również kryterium powierzchniowe. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35 m kw. dla 1 osoby, 40 m kw. dla 2 osób, 45 m kw. dla 3 osób, 55 m kw. dla 4 osób, 65 m kw. dla 5 osób, 70 m kw. dla 6 osób. W razie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym większej liczby osób, dla każdej kolejnej osoby zwiększa się normatywną powierzchnię dla tego lokalu o 5 m kw.
Wymagana normatywna powierzchnia użytkowa zostaje podwyższona o 15 m kw., jeżeli w lokalu mieszka osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku inwalidzkim lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w osobnym pokoju (wymagane orzeczenie o niepełnosprawności i stosowne zaświadczenie lekarskie).
Osoba starająca się o przyznanie dodatku mieszkaniowego obowiązana jest wypełnić i złożyć: